• Europa
• Gospodarka
• Indonezja
• Kolarstwo
• Kultura i rozrywka
• Media
• Nauka
• Ostatnie dni Jana Pawła II
• Polityka
• Polska
• Pomorze
• Pro-cycling.org
• Sport
• Ukraina
• Watykan
• Wikimedia

Paolo Bettini (Włochy) wygrał i tym samym obronił tytuł Mistrza Świata ze startu wspólnego. W rozgrywanych w Stuttagarcie zawodach zawodnik Quick Stepu "na kresce" pokonał Rosjanina Alexandre Kolobneva oraz Niemca Stefana Schumachera.

Dzisiejszy dzień jest dla wielu zawodników czymś, co dla piłkarzy jest finał Ligi Mistrzów. 267.4 km. trasa podzielona na 14 okrążeń. Te MŚ lecz uprzednio przeszły do historii kolarstwa nie w nawiązaniu na wymiar sportowy. Niemieccy organizatorzy do ostatniej chwili wahali się co do tego, by odwoływać ten czempionat Wielu kolarzy (m.in. obrońca tytułu Paolo Bettini azaliż Hiszpan Alejandro Valverde) nie wiedziało, azaliż zostanie dopuszczonych do wyścigu. Wszystko bez wątpienia przez doping, który od dłuższego czasu przeraźliwie nęka kolarstwo.

Na potyczka stanęło 197 kolarzy. w jaki sposób to najczęściej bywa każdy od początku chce się pokazać, by później w kraju nie mówiono, że niegodnie reprezentował swój narodowość na mistrzostwach. Atakowali m.in. Kiserlovski (Chorwacja), Bronis (Słowacja), Arashiro (Japonia), Der (Serbia), Impey (RPA), lecz żadnemu z nich nie udało się nawet zagrozić peletonowi. Kilkunastu sekundową przewagę udało się otrzymać dopiero po przejechaniu pierwszego okrążenia Sebastienowi Augé (Francja) oraz Perezowi Arango (Kolumbia).

Kontrataku próbował w podobny sposób Polak Marcin Sapa, tymczasem peleton pospiesznie ugasił jego zapały. Uciekająca dwa na dniach w podobny sposób wróciła do grupy, z której zaatakował Ukrainiec Ruslan Podgorny. nie bacząc na w miarę dobrej jazdy w podobny sposób był na dniach "skazany na pożarcie" skoro od peletonu oderwała się ok. 50 osobowa drużyna (m.in. Cunego, Voigt, Hincapie, Hushovd, Joaquin Rodriguez oraz Flecha).

Po selekcji na prowadzeniu wyłoniła się 25-osobowa drużyna w składzie: Bobby Julich (USA), Kurt-Asle Arvesen (Norwegia), Kim Kirchen (Luksemburg), Marcus Burghardt i Jens Voigt (Niemcy), Carlos Barredo Llamazales, Juan Antonio Flecha, Joaquin Rodriguez Oliver (Hiszpania), Rene Mandri (Estonia), Stijn Devolder, Johan Van Summeren, Philippe Gilbert (Belgia), Matej Stare (Słowenia), Luis Felipe Laverde Jimenez (Kolumbia), Alessandro Ballan, Alessandro Bertolini, Damiano Cunego (Włochy), Vladimir Efimkin (Rosja) Robert Gesink i Karsten Kroon (Holandia), Simon Gerrans (Australia), Sandy Casar (France), Christian Pfannberger(Austria), najbardziej zrezygnowany z całej stawki Ruslan Podgornyy i Andriy Grivko (Ukraina).

Na 83 km do mety mieli 1’20 przewagi ponad peletonem, a 4 km dalej uprzednio lecz wciąż 50 sekund. na dniach uprzednio apiać wszystko się połączyło i na 63 km do mety na prowadzeniu jechała około 50-60 osobowa drużyna Najmocniej w tamtych czasach jechała reprezentacja Włoch (Tosatto, Bertolini, Cunego, Ballan). w tamtych czasach do mety pozostały 3 okrążenia, teraz zawody wyścigowe wchodził w decydującą fazę.

Na dwa okrążenia do mety sprawa pozostawała bez zmian. W peletonie jechała jeszcze dwa Polaków - Tomasz Marczyński oraz Przemysław niemiaszek A w masie kolejni śmiałkowie „sprawdzali” swoje siły w akcjach zaczepnych. Najpierw Włoch Alessandro Ballan, później Białorusin Kanstantsin Siutsou, a na końcu „poprawił” duet włosko-rosyjski - Davide Rebellin z Alexandre Kolobnevem. z początku dwa ta zyskała 13 sekund przewagi.

Po 13 okrążeniu wciąż na prowadzeniu jechała dwuosobowa ucieczka 18 sekund za nimi zarządzany przez Hiszpanów z Valverde na prowadzeniu peleton. tu żarty się skończyły. Z peletonu zaczęli dokonywać inwazji faworyci – Wegmann, Freire, Bettini, Schumacher, Gilbert oraz Samuel Sanchez. na dniach dołączyli do nich kolejni kolarze i poprzednio finałem tych Mistrzostw prowadząca drużyna jechała w składzie: Bettini, Pozzato, Rebellin (Włochy), Samuel Sanchez (Hiszpania), Evans (Australia), Kolobnev (Rosja), F. Schleck (Luksemburg), Schumacher, Wegmann (Niemcy), Gilbert, Leukemans (Belgia), Boogerd, Dekker, Kroon (Holandia) oraz Elmiger (Szwajcaria).

Na 5 km do mety na prowadzeniu była uprzednio lecz wciąż kromka kolarzy - Bettini, Evans, Kolobnev, F. Schleck oraz Schumacher. Rozpoczęło się tzw. „kolarskie czarowanie”. Nikomu z wymienionych zawodników nie udało się otrzymać bezpiecznej przewagi i rozumie się samo przez się było, że o mistrzostwie zadecyduje krótki bieg

Wszyscy spodziewali się wielkiego pojedynku najszybszych z tej grupy Schumachera i Bettiniego. Szyki im ociupinę pokrzyżował lecz idealny tego dnia Kolobnev, który uzyskał 2-3 metry przewagi na 300 metrów do mety. lecz taki lis kolarskich końcówek w jaki sposób Paolo Bettini nie dał sobie wydrzeć drugiego kolejno tytułu Mistrza Świata. Włoch nie dał szans Rosjaninowi, któremu przypadł tytuł wicemistrza. trzeci szczebel podium dla Stefana Schumachera.